TOP STORIES

10 Πραγματικές Ιστορίες με Ανιδιοτελείς Πράξεις Καλοσύνης

Μερικές φορές οι συνθήκες της ζωής είναι τέτοιες που παύεις να πιστεύεις στην ανιδιοτέλεια και ειλικρίνεια των ανθρώπινων πράξεων. Αλλά δεν είναι πάντα έτσι τα πράγματα.

Μοιραζόμαστε μαζί σας πραγματικές ιστορίες καλοσύνης από τη ζωή ανθρώπων, που μετά την ανάγνωση θα αναθεωρήσετε: κάθε μέρα έχουμε μια μοναδική ευκαιρία να κάνουμε κάποιον, ακόμη και κάποιον εντελώς άγνωστο, λίγο πιο ευτυχισμένο. Γιατί λοιπόν να μην εκμεταλλευτούμε αυτή την ευκαιρία;

  • Ο μπαμπάς μου περπατούσε μια φορά το χειμώνα, όταν είχε ρίξει φοβερό χιόνι. Περπατούσε κοντά στο γκαράζ, όταν άκουσε κάποιον να φωνάζει με λυγμούς: «Κύριε, βοηθήστε με!». Πλησίασε προς τη φωνή, και είδε ότι ανάμεσα στα αμάξια είχε καταπλακώσει με χιόνι ένα αγοράκι, που δε μπορούσε να βγει. Ο πατέρας μου άρχισε να τον ξεθάβει, όταν μετά από πολλή ώρα κατάφερε να τον ανασύρει. Το αγοράκι του είπε: «Δε νιώθω τα πόδια μου». Ο μπαμπάς μου τον πήρε αγκαλιά και το αγοράκι του έδειξε που μένει, όπου βγήκε η μητέρα του γεμάτη αγωνία. Οι γονείς με δάκρυα στα μάτια, κάλεσαν ασθενοφόρο. Πρόσφεραν χρήματα στον πατέρα μου, και εκείνος τα αρνήθηκε. Το επόμενο καλοκαίρι περπατούσε σε ένα γήπεδο, όταν άκουσε το ίδιο αγόρι να φωνάζει: «Αυτός ο κύριος είναι ήρωας, μου έσωσε τα πόδια!»
  • Αποφάσισα να πιάσω δουλειά. Μου βγάλανε την πίστη, και μια μέρα πριν τη λήξη της δοκιμαστικής περιόδου με απέλυσαν. Περπατάω κλαίγοντας, και αποφασίζω να τηλεφωνήσω στη φίλη μου. Κλαίγοντας της λέω: «Με απολύσανε, και δε με πίστευες!» Προσπαθεί να με ηρεμήσει. Και εκείνη τη στιγμή καταλαβαίνω, ότι δεν είναι η φίλη μου. Κάλεσα κατά λάθος στο παλιό της αριθμό, και μιλούσα με μια εντελώς άγνωστη κοπέλα.
  • Πηγαίνοντας στο δρόμο, βλέπω μπροστά μερικά αυτοκίνητα να σταματούν στην άκρη του πεζοδρομίου, και ένας τύπος βγαίνει από ένα αυτοκίνητο και άρχισε να τρέχει προς μια κατεύθυνση… Κοιτάζω, και σε ένα χαντάκι είχε αναποδογυρίσει ένα αυτοκίνητο και ταυτόχρονα 10 άντρες προσπαθούσαν όλοι μαζί, χωρίς να χάσουν καιρό, να βοηθήσουν να βγάλουν τον εγκλωβισμένο οδηγό έξω. Το αυτοκίνητο άρχισε να βγάζει καπνό, αλλά κανείς δεν φοβόταν, ότι θα μπορούσε να εκραγεί. Όλοι μαζί σώσανε τη ζωή ενός ανθρώπου.
  • Ένα καλοκαιρινό βράδυ είδα μια πολύ ηλικιωμένη κυρία να κάθεται σε ένα παγκάκι. Δίπλα της καθόταν ένας άντρας περίπου 40 ετών, αλλοδαπός με στολή υπαλλήλου καθαριότητας. Κρατούσε στα χέρια του ένα παλιό βιβλίο και διάβαζε δυνατά παιδικές προτάσεις. Η κυρία τον άκουγε και τον διόρθωνε. Εκείνος σημείωνε κάτι στο βιβλίο. Αυτή η σκηνή με σημάδεψε.
  • Τον τελευταίο καιρό, τα πάντα πήγαιναν στραβά. Μέχρι που μου πέρασαν σκέψεις αυτοκτονίας. Πριν μερικές μέρες, στη δουλειά έκανα ένα σοβαρό λάθος. Πίστευα ότι θα με απολύσουν. Την ώρα της συζήτησης με την προϊστάμενη, μη θέλοντας το, της τα εξομολογήθηκα όλα. Εκείνη δε με μάλωσε, αλλά μου έδωσε άδεια! Πλέον μου τηλεφωνεί καθημερινά, και ενδιαφέρεται για το πως είμαι. Με στήριξε πολύ, σαν μια δεύτερη μητέρα.
  • Στο κατάστημα ζαχαροπλαστικής μας φτιάχναμε μαρέγκα με μέντα. Δεν ήταν δημοφιλής, αλλά κάθε μέρα ερχόταν και αγόρασε μερικά κομμάτια μια κοπέλα. Πήραμε την απόφαση να μη συνεχίσουμε την παραγωγή. Ωστόσο, ένα από τους ζαχαροπλάστες μας φτιάχνει μια μικρή ποσότητα, όση αυτή η κοπέλα αγοράζει, και το πουλάμε σε μόνο σε αυτή. Εκείνη δε γνωρίζει τίποτα γι” αυτό.
  • Καθόμουν με τη φίλη μου σε μια καφετέρια έξω. Καθώς ετοιμαζόμασταν να φύγουμε, παρατηρήσαμε ότι η σερβιτόρα προσπαθούσε να διώξει μια ηλικιωμένη γυναίκα από ένα τραπεζάκι, καθώς εκείνη δεν έκανε καμία παραγγελία. Η φίλη μου, παρήγγειλε για την κυρία ένα τσάι και γλυκό. Μακάρι να υπήρχαν και άλλοι τέτοιοι άνθρωποι.
  • Δίπλα από ένα πολυκατάστημα κάθονται τρία σκυλιά. Τα λυπήθηκα γιατί έκανε κρύο και αποφάσισα να τους αγοράσω τροφή. Πηγαίνω στον πάγκο με τα αλλαντικά και περιμένω τη σειρά μου, και η υπάλληλος απαντάει: «Σήμερα αυτό το φάγανε, και αυτό, αλλά αυτό όχι ακόμα! Γιατί γελάτε, θέλω να έχουν ποικιλία!» Αποδείχθηκε, ότι σχεδόν κάθε πελάτης αγόραζε κάτι για αυτά τα σκυλιά.
  • Τις προάλλες βγήκε ανακοίνωση από την διαχείριση της πολυκατοικίας για το ποιοι ένοικοι χρωστάνε. Ανάμεσα στους ενοίκους ήταν μια γιαγιά, που έμενε ένα όροφο πιο κάτω από μένα, που ήταν συνταξιούχος και βετεράνος πολέμου. Στη συγκέντρωση της πολυκατοικίας την κατηγόρησαν ότι παραβιάζει τους κανονισμούς της πολυκατοικίας. Εκείνη προσπάθησε να δικαιολογηθεί, ότι η σύνταξή της ήταν μικρή και δεν έβγαινε οικονομικά. Όλοι αδιαφόρησαν. Μερικές μέρες αργότερα, μάζεψα όλους τους λογαριασμούς της και τους πλήρωσα. Μπορεί να χάλασα σχεδόν όλο το μισθό μου, αλλά δεν το μετανιώνω.
  • Εξαιτίας της μεγάλης χιονόπτωσης, όταν έφτασα στο αυτοκίνητό μου έπρεπε να φτυαρίσω για να βγω. Έφερα φτυάρι και ξεκίνησα να ξεθάβω τις ρόδες. Δίπλα πάρκαρε ένα άλλο αυτοκίνητο, που μέσα κάθονταν δύο νεαροί που καπνίζανε και με παρακολουθούσαν πως φτυαρίζω. Θύμωσα μαζί τους και αποφάσισα να γυρίσω σπίτι μου να ζεσταθώ. Όταν επέστρεψα να συνεχίσω μια ώρα αργότερα, έχοντας καλύτερη διάθεση, ανακάλυψα ότι οι νεαροί είχαν ξεθάψει το αυτοκίνητό μου.

Υπέροχες ιστορίες! Εσείς έχετε να διηγηθείτε κάποια παρόμοια; Αφήστε τα σχόλιά σας και μοιραστείτε αυτό το άρθρο με τους φίλους σας!

Εάν σας άρεσε μοιραστείτε το !

H panagiamegalohari.eu ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων - απόψεων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω εμαιλ έτσι ώστε να αφαιρεθεί. Σχόλια που θα υποπέσουν στην αντίληψή μας, με αναφορές σε προσωπικά δεδομένα, τηλέφωνα, εμαιλ, υβριστικά ή συκοφαντικά, αλλά και αυτά που παραπέμπουν σε διαφήμιση θα αφαιρούνται.

Σχετικά Άρθρα

Back to top button
Do NOT follow this link or you will be banned from the site!